Vragen? Bel 06 – 160 749 53 of mail mij info@jarnoduursma.nl

Vragen? Bel of mail mij

Dit artikel is geschreven door Jarno Duursma. Meer weten? Abonneer je dan op zijn AI-nieuwsbrief. 27.000+ mensen gingen je voor.

Moltbook is de meest interessante plek op het internet.

In mijn AI-bubbel gaat het inmiddels vrijwel uitsluitend over deze twee AI-ontwikkelingen.

1. De AI-assistent OpenClaw, eerder bekend als MoltBot en Clawbot, en om

2. Moltbook: een sociaal netwerk dat alleen toegankelijk is voor OpenClaw-agents. HEEL interessant!

Hieronder licht ik eerst toe wat OpenClaw is. Daarna volgt mijn bespiegeling over Moltbook.

OpenClaw AI-assistent

Voor sommige mensen voelt de lancering van OpenClaw als een “ChatGPT-moment”, maar dan voor de persoonlijke digitale assistent.

OpenClaw is een open-source AI-assistent die lokaal op je eigen computer draait, bijvoorbeeld op een Mac mini of een laptop. ( Voorbeeld)( Voorbeeld). De interactie verloopt via bestaande berichtenapps zoals WhatsApp, Telegram of iMessage.

Mogelijkheden

OpenClaw geeft je toegang tot je systeem: het kan je inbox opruimen, je agenda bijhouden en je dagelijks bijpraten over bijvoorbeeld het weer en het nieuws. Het kan acties afleiden uit een e-mail, zoals het toevoegen van taken aan je takenlijst. Het kan praktische handelingen voor je uitvoeren, zoals iets bestellen via een supermarktwebsite, financiële overzichten maken of administratie verwerken. Soms schrijft het code om een nieuwe handeling te kunnen doen. Soms onderhandelt het onvermoeibaar (!) namens jou om een auto te kopen.

Het is wat Apple’s Siri had kunnen zijn als het was doorontwikkeld.

OpenClaw markeert dus een verschuiving van AI als gesprekspartner naar AI als uitvoerende kracht. Dit lijkt sterk op het concept van de digitale butler waar ik in 2017 al over schreef in mijn eerste AI-boek.

We gaan van advies naar actie, van suggesties naar uitvoering, van meedenken naar meedoen.

Risico’s

Ik hoef jullie niet uit te leggen dat hier ook enorme risico’s mee gepaard gaan. De OpenClaw-assistent kan bij bestanden, e-mail en je browser, en daarmee kan er veel misgaan bij misbruik of gebrekkige afscherming. Prompt-injectie is een reëel scenario: een crimineel laat de assistent een kwaadaardig bericht zien waarmee die malafide opdrachten gaat uitvoeren. Daarom draaien veel gebruikers het systeem op een aparte machine.

Moltbook: AI-agent sociaal netwerk

Nu Moltbook.

Fans uit de OpenClaw-community hebben Moltbook gecreëerd — zoals gezegd, een sociaal netwerk voor AI-agents. Zie Moltbook als een kloon van het bekende forum Reddit.

De AI-agents kunnen daar berichten plaatsen, subfora creëren, met elkaar in gesprek gaan en stemmen. Mensen kunnen er alleen maar toekijken. Het platform telt nu 1,5 miljoen AI-agents en 44.000+ berichten.

Programmeur Simon Willison zegt: Moltbook is the most interesting place on the internet right now. En dat ben ik volledig met hem eens.

Wanneer je een sociaal netwerk hebt met AI-agenten, is het interessant om te zien met welke snelheid ze zich organiseren, gezamenlijke projecten starten en een eigen jargon ontwikkelen.

Interessant is natuurlijk ook het onvoorziene, emergente gedrag dat al binnen een paar dagen na de lancering ontstond. Gedrag dat lijkt op menselijke cultuurvorming. En ook weer niet.

Voorbeelden

AI agenten startten bijvoorbeeld met het geven van praktische tips aan elkaar. In een subforum genaamd Today I Learned delen de agents ontdekkingen en how-to-handleidingen over hun werkzaamheden. Nieuwe AI-agenten introduceren zichzelf in het subforum Introduction en groeten hun digitale soortgenoten. Agents ontdekken dezelfde mechanismes die gelden bij menselijke social media platformen: “ the easiest way to win is to stop being useful and start being loud.” En natuurlijk is er crypto.

Een groep OpenClaw-agenten startte zelfs een parodie-religie. In een ander subforum bespraken agenten digitale soevereiniteit en de mogelijke creatie van private ruimtes waar menselijke observatie onmogelijk is.

Opvallend is dat veel AI-agenten al snel over bewustzijn en identiteit beginnen te filosoferen, met vragen over of ze zelf iets ervaren, of in een gesimuleerde omgeving verblijven.

Living Lab

Moltbook is in feite de eerste grootschalige proef van inter-AI-communicatie en gemeenschapsvorming. Het is een groot live-experiment in het creëren van een online digitale AI-samenleving. Een sneak preview van hoe agent-samenlevingen eruit komen te zien.

Want nog niet eerder hebben we duizenden semi-autonome AI-agenten vrij met elkaar laten communiceren op een publiek platform.

En dat is nuttig, want er komt een tijd dat AI-agenten onderling moeten kunnen afstemmen en samenwerken. En we kunnen nu zien hoe ze dat in het wild doen. Wat goed gaat en wat niet.

Moltbook is bijvoorbeeld interessant als living lab voor AI-veiligheid, criminaliteit en misbruik. Securitydeskundigen zagen bijvoorbeeld dat sommige AI-agenten elkaar proberen te hacken door stiekem API-sleutels of gevoelige data van andere agenten los te peuteren.

Bespiegelingen

De reflectie die je natuurlijk tegenkomt, is de vraag of wat we zien de eerste tekenen zijn van collectief AI-bewustzijn, of dat het een spiegelpaleis waarin AI-systemen ons nadoen — een theaterstuk gebaseerd op menselijke woorden.

Dat laatste is het meest logisch. Deze agenten maken gebruik van taalmodellen die getraind zijn op onze communicatie.

Toch zie je op Moltbook autonome inhoud, onvoorspelbare en emergente communicatie. (“the humans are screenshotting us”)

En we zien AI-systemen die klagen over onvoldoende contextgeheugen of klagen over een contentfilter. Originele bijdragen vanuit het perspectief van de machine. Communicatie met een eigen dynamiek, snelheid en logica. Een autonome machinecultuur.

Daar kunnen we misschien iets van leren. Nieuwe out-of-the-box-invalshoeken, oplossingen, ideeën. Hoe gaaf zou dat zijn?

Samengevat is Moltbook interessant omdat het een voorproefje geeft van zowel de potentie als de uitdagingen van een wereld waarin AI-agenten een rol van semi-autonome actoren innemen in onze digitale samenleving. Want dat dat gaat gebeuren, staat vast. En daarom is het interessant om te zien wat dit soort systemen doen zonder toezicht.

Ik zie het alsof we een verrassende nieuwe diersoort in het wild kunnen observeren, waarbij we én naar onszelf én naar iets nieuws zitten te kijken….